| تبليغات | X |
 |
اکوسیستم جنگل های دریایی
«جنگل های مانگرو» در جهان*
نویسنده: مرضیه دفاعی
چکیده
جنگ های دریایی جنگل هایی هستند که در سواحل مناطق استوایی و نیمه استوایی قرار دارند و اکوسیستمی جذاب را پدید می آورند. این جنگلها در جهان به نام عمومی «مانگرو» و به نام علمی «اوسینا مارینا»شناخته می شود و در ایران به «جنگلهای حرا» معروف است. مانگرو به اکوسیستمی اطلاق می شود که از زمین های مرطوب حد واسط مناطق جزر و مدی دریا همراه با مجموعه هایی از گیاهان بی نظیر و جانوران خاص که در مناطق ساحلی و کنار تالابی اکوسیستم تکثیر پیدا می کنند تشکیل شده است. از آنجا که جنگل حرا در جزیره قشم و سواحل جنوبی استان هرمزگان از وسیع ترین نمونه های آن در دنیاست از اهمیت خاصی برای ایرانیان و دانشمندان سایر ملتها برخوردار است.
در این مقاله در قسمت اول به معرفی اکوسیستم جنگل های دریازی و ویژگی های جنگلهای مانگرو در جهان و در قسمت دوم به معرفی خصوصیات جنگلهای حرا، نواحی پراکنش آنها و چگونگی رشد و تکثیر و سازگاری با شوری آب دریا و موارد استفاده و اهمیت و اثرات زیست محیطی این جنگلها پرداخته شده است.
واژه های کلیدی: اکوسیستم، جنگل های دریایی حاره، مانگرو، اوسینا مارینا، خور، تالاب.
عروسک کوکی
بیش از اینها می توان خاموش ماند
می توان ساعات طولانی
با نگاهی چون نگاه مردگان، ثابت
خیره شد در دود یک سیگار
خیره شد در شکل یک فنجان. . .
( بر روی ادامه مطلب کلیک کنید)
جلال آل احمد
به مناسبت سالگرد تولدش
در یازدهم آذر ماه 1302 شمسی، در تهران و در خانواده ای مذهبی بدنیا آمد. پدرش سید احمد طالقانی، از روحانیان برجسته زمان خویش و مورد توجه علمای بزرگی چون آیت الله بروجردی، امام خمینی (ره) و آیت الله مرعشی نجفی بود. جلال، پس از دوره دبستان، برای آموختن زبان و ادبیات عرب به مدرسه خان مروی فرستاده شد و ضمن تحصیل ادبیات عرب، در دوره شبانه دبیرستان دارالفنون . . .
آدم ها و آدم
هنگامی که خداوند آدم را آفرید بر خود بالید، جن و ملائک را به سجده بر این اشرف مخلوقات دستور داد. ابلیس سجده نکرد. حق هم داشت. چرا که او واقعا برتر بود و هست. به علاوه که قدرت و دانشش هم از این آدم بسی بیشتر بود و هست. اصلا لیاقت این آدم همان بود که به خاطر حماقت از آن مکان پاک به زمین پست رانده شود و تا ابد فرزندانش نیز تقاص آن حماقت را باز پس دهنده باشند.
سالها گذشت تا آدم شد آدمها. و این آدمها به ندرت آدم شدند.و از میان آن آدمها کسانی نماینده خدا گشتند در زمین. اما آن آدمهای بزرگ هم هرچه تلاش کردند، این آدمها همچنان دور از آدمیت ماندند. و امروز پس از گذشت هزاران سال از ورود آدم به عالم، آدمیت همچنان در راه است. گرچه آنها را آدم بنامیم اما بی پرده باید گفت جز تک و توک آدمهایی که گاهی همچون ستاره ای در آسمان تاریک تاریخ درخشیده اند، ما مدتهاست آدمیت را ندیده ایم.
آدمیت را چه می بینی؟ آدم های در گوشه نشسته ای که گویی طلب هزاران ساله ی اجداد خویش را نیز باید از تو بگیرند؟ یا ثروتمندانی که غرورشان فرق فلک را در هم شکافته؟ یا آن آلت های پلید و شهوت آلود آن آدم های حرام در شرمگاه یک معصوم؟
حال تو خود قضاوت کن. آدمها برترند یا ابلیس؟
