ایکاریوس
 
 
وبلاگ رسمی مرکز ترجمه پارس
 

جملاتی آرام بخش برای آنها که عزیزی را از دست داده اند

نویسنده: دکتر ملانی گیلبرگ

ترجمه: مصطفی دهقان

غصه و اندوه تجربه ای انفرادی است

مرگ عزیزان یا از دست دادنشان، مخصوصا پدر و مادر، همسر و یا فرزندی دوست داشتنی، یکی از عمیق ترین دردهایی است که آدمی می تواند تجربه کند. مطالعات نشان داده است که الگوی خاص و معینی برای عزاداری وجود ندارد. برخی ها هیچ گاه نمی توانند با این درد کنار بیایند، اما از طرفی آدمهایی هم هستند که به هیچ وجه در این گونه مواقع عزاداری و گریه نمی کنند.

تجربیات بالینی نشان می دهد که مدت زمان مناسب جهت کنارآمدن با یک حادثه دردناک و مخصوصا از دست دادن فردی عزیز، 13 ماه است، چرا که درست این درد در مراسم سالگرد دوباره تازه می شود. اما در واقعیت، این زمان بستگی دارد به اینکه این فقدان چگونه بوده، آیا قابل پیش بینی بوده است یا غیر منتظره و دردناک، آیا شخص مرحوم جوان بوده یا پیر، تا چه اندازه شاهد زجر و دردش بوده ایم قبل از مرگ، آیا زندگی خوب و خوشی داشته یا ناکام بوده، مراقب خودش و اطرافیان بوده یا اینکه کاری به دیگران نداشته و به خودش لطمه میزده است.

رابطه هر فرد با شخص مرحوم نیز موجب تفاوت در این امر خواهد شد. آیا فرصتی برای خداحافظی با او داشته ایم و از این بابت خیالمان راحت بوده؟ آیا فرصتی برای بخشیدن و بخشیده شدن وجود داشته؟ آزار و اذیت، غفلت و فراموشی، جدایی و کلمات تند حتی بعد از درگذشت شخص هم ممکن است آزار دهنده باشد. اگر رابطه دوستانه بوده است، یافتن راهی برای ابراز درد و عشق و افتخار نمودن به ویژگیهای نیک شخص از دست رفته می تواند تسکین دهنده و تسلی بخش باشد. همچنین اگر اطرافیان و بازماندگان هم در این شرایط فرد را حمایت کنند، بسیار مفید خواهد بود. وجود خانواده، فامیل، دوستان و همه اطرافیان نزدیک هم به ما اطمینان خواهد داد که زندگی همچنان جاریست و کمک می کند تا به زندگی بازگردیم و این همان چیزی است که شخص از دنیا رفته نیز برایمان آرزو داشته.

در اینجا چند جمله قصار را آورده ام که موجب می شود در این شرایط سخت بتوانید آرامش و امید به زندگی را از نو بیابید.

اهمیت ابراز احساسات

گریه و ماتم پاسخی طبیعی و نرمال نسبت به فقدان است. در واقع یک فرایند احساسی است که هیچ کس آن را به ما نیاموخته است. اگر غصه را در درون خود نگه دارید، دردتان افزون خواهد شد. -- آن گرانت

“غم و اندوه هرچقدر عمیق تر وجودتان را تراش و صیقل دهد، شادی بیشتری را می توانید در بر بگیرید. آیا این پیاله ای که می ناب را در خود نگه می دارد، همان پیاله ای نیست که در کوره ی سفالگر پخته شده است؟" -- خلیل جبران (1883-1931) 


اگر به بچه ها اجازه دهیم که غم و اندوه، خشم و گناه خود را ابراز کنند و نشان دهند، این باعث می شود تا درد کمتری حس کنند. مارتا بک

واکنش های افراد نسبت به اندوه

اندوه را نمی توان با کسی شریک شد. هرکسی به تنهایی آن را به دوش می کشد. هر کس به اندازه خود غم و اندوه دارد--- آن مورو لیندبرگ

"مگر می شود آه و فغان دیگری را دید و خود هم دچار درد نشد؟

مگر می شود اندوه دیگری را دید و خود هم به دنبال تسکین نبود؟"-- - ویلیام بلیک

“و در این دنیای بس شلوغ و پر ازدهام، مرگ یک مخلوق چنان فضای خالی عمیق و سترگی ایجاد می کند که هیچ چیز به جز گستردگی و عمق ابدیت نمی تواند جای خالی اش را پر کند!" -- چارلز دیکنز (1812-1870)

اندوه بهایی است که برای عشق می پردازیم ---- ملکه الیزابت دوم

اهمیت و پاداشهای اندوه

شادی برای جسم ما مفید است، اما این اندوه است که نیروهای نهفته در ذهن و جان ما را بیدار می کند --- مارسل پروست

“ما باید درد را به آغوش کشیم و آن را همچون سوختی برای سفر دور و دراز عمرمان استفاده کنیم." --کنجی میازاوا (1896-1933)

“درد گذراست، اما آنچه باقی است زیبایی است". پیر آگوست رنوار (1841-1919)

“سوگ و ماتم یکی از ژرفترین تجارب آدمی است. . . ظرفیت بالا در گریستن برای فقدان یک عزیز و زنده نگاه داشتن خاطرات آن فقدان، یکی از ناب ترین خصوصیات ما انسانهاست". -- اشنایدمن (1980)

کوتاه سخن آنکه، عشق و اندوه در هم تنیده شده اند؛ نمی توان یکی را بدون دیگری داشت. اندوه یعنی مواجه شدن با کلیت ارتباطمان با آن شخص مرحوم و همه ی آن احساسات متضادی که با خود داریم؛ یعنی یادآوری خاطرات خوب و لحظه های شاد و غصه خوردن برای آن چه بود، آن چه نبود و هر آنچه که هرگز قرار نبود اینگونه باشد. بعد از اندوه و غم راحتی، آرامش و شادی خواهد بود. ناراحتی ممکن است باقی بماند اما می توان هم آن را از بین برد. بزرگداشت خاطره آن شخص مرحوم و به کار گیری صفات و وِیژگیهای نیکوی آن شخص در زندگی فردی مان، موجب می شود تا این درد زودتر التیام یابد.

 |+| نوشته شده در  جمعه چهاردهم بهمن 1390ساعت 23:14  توسط مصطفی دهقان  | 
 
  بالا