ایکاریوس

عکسهایی از جزیره خارک

icarius — Tue, 15 Dec 2009 12:29:18 GMT

عکسهایی از جزیره خارک

عکس: مصطفی دهقان

شبانه

icarius — Thu, 10 Dec 2009 16:23:18 GMT

وان را که خبر شد، خبري بازنيامد...
سعدي

آن‌که دانست، زبان بست
وان که مي‌گفت، ندانست...

□

چه غم‌آلوده شبي بود!
وان مسافر که در آن ظلمت ِ خاموش گذشت
و بر انگيخت سگان را به صداي ِ سُم ِ اسب‌اش بر سنگ
بي‌که يک دَم به خيال‌اش گذرد

که فرودآيد شب را،
	گوئي

همه روياي ِ تبي بود.

چه غم‌آلوده شبي بود!

روز دانشجو

icarius — Mon, 07 Dec 2009 17:31:18 GMT

دانشجو! روزت مبارک

دوستی نازنین برایم پیامکی فرستاد و وقتی که شروع کردم به خواندنش دیدم دارد مدام کلمات توهین آمیز ردیف می کند. تعجب کردم و درمانده بودم که منظورش چیست. اینگونه شروع کرده بود: "دستاویز بیگانه. . . آشوبگر. . . ناآگاه فریب خورده . . . ای مخل امنیت اجتماع" اینها را که دیدم گفتم من که اصلا کاری نکرده ام در این درگیری ها و اصلا در دانشگاه فکسنی ما مگر کسی می تواند از این حرف ها بزند. خلاصه ادامه داده بود که " جاسوس . . روشنفکر نما . . . خودفروخته. . . دانشجو! روزت مبارک". تا عبارت آخر را دیدم نفسی راحت کشیدم و گفتم تو که ما را کشتی با این الفاظ! و از طرفی حق داشت که اینگونه بنویسد. به هر روی دانشجو! روزت مبارک!

و گرنه در جایت بمان

icarius — Tue, 01 Dec 2009 13:04:18 GMT

و گرنه در جایت بمان

مشاهده مطلب در خبرگزاری بنا

چندی پیش برای شرکت در امتحان میان ترم باید خودم را به اهواز می رساندم. هوای طوفانی و مخصوصا کشته شدن تعدادی از دانشجویان در حادثه دریایی اخیر، مسافران را نسبت به مسیر خارگ-گناوه بی میل کرده بود و تقریبا همه ترجیح می دادند که از مسیر خارگ- بوشهر خود را از این تبعيد گاه زیبا خارج کنند. چرا که همه مثل دیگران آنقدر پول ندارند که با پرواز مسافرت کنند! یعنی هم غم نان داشتند و هم بیم جان. من هم جزو همان مسافرانی بودم که هم غم نان داشتم و هم بیم جان! بنابراین باید بوشهر را برمی گزیدم. و این یعنی که باید ساعت 2 بعد از ظهر تا 4 را در صفی دراز و طویل می گذراندی که وقتی هم نوبت به من رسید بلیط ها تمام شد! و متصدی فروش به سرعت رفت و آمد و بلیط ها فروخته شد. و به شدت هم اهل پارتی بازی بود. که اینها را همه به جز کسی که در انتهای صف بود نادیده گرفتند.

و صبح حرکت از راه رسید. ساعت شش خودم را به اسکله رساندم. اما چه فایده! سیل عظیم نیروهای کارگر و مسافران بومی و شهرستانی حتی نرده های راهروی ترمینال را هم از جا در آورده بود. (فقط تهرانی ها شهرستانی ندارند!) چه رسد به اینکه تو با این بلیط بتوانی سوار شوی. گرچه اولویت با آنهاست که از روز قبل بلیط تهیه کرده اند، اما همه ی اینها مثل همه ی قانون های نانوشته ی دیگری که در این جزیره مرسوم است فقط "کشکه"!

و خیلی ها از فراز پارتیشن های سالون و بدون داشتن بلیط خودشان را به درون کشتی می رساندند. من هم ایستاده بودم مات و مبهوت به هنرنمایی کارگران و مسافران مشتاقی که برای "فرار از زندان" جزیره خود را به در و دیوار می زدند، نگاه می کردم. گرچه اینها را من نباید می دیدم و مسئولان باید می دیدند. که دیدند! خوشبختانه امام جمعه جزیره و بخشدار و سایر دوستان هم آن روز عازم بوشهر بودند لابد برای پیگیری یکی دیگر از دردهای این مردم! و شاید هم برای جوش دادن یک معامله! (چه عیبی دارد. )

کشتی تکمیل شد و به راه افتاد در حالی که خیلی ها از همراهانشان جدا افتادند. یعنی کودکی یا همسری در کشتی بود و پدری یا مادری در خشکی. و ترمینال پر شد از ازدهام و فریاد مسافران به اعتراض. جمله های زیبایی را هم می شد بشنوی اگر که می خواستی یا اصلا می شنیدی! که می گفت " مادر، ما نباید بریم. . . چون ما بلیطمون هزار و پونصدیه . . . اما اونا بلیطشون پنج تومنیه. . . ما نباید بریم چون ما بومی هستیم . . . ما نباید بریم چون مردم خارگ عرضه ندارند . . . ما نباید بریم چون بومی هستیم . . . ما نباید بریم چون همیشه باید توسری خور باشیم" و الی آخر. لحظه ای که این خطبه ها را خانمی با صدای رسا و واقعا تکان دهنده ایراد می کرد، من به دقت مسئولین را نگاه می کردم و با خود گفتم " می بینی اینهاست درد مردم. اگر توان حل کردن چنین دردهایی را در خود می بینی به فکر ریاست باش و گرنه در جایت بمان. . . "

تا بعد

icarius — Mon, 19 Oct 2009 08:36:04 GMT

تاخیر در به روز رسانی وبلاگ

سلام به همه ی دوستانی که همواره در مدت ۷ سال وبلاگ نویسی ام با نظرات و ایده های سازنده یا انتقادهای زنده خویش به من لطف داشته ند. مدتی بود که فرصتی دست نمی داد تا حتی برای پاسخ نهادن به کامنت های دوستان خوب و همیشگی تشکری در خورند داشته باشم. و این میوه ی تلخ همان زندگی در عصر پرتلاش و تکاپو و پرهیجان امروزی است که تو حتی دیگر فرصتی برای دوستی ها نمی یابی یا آنچنان به روزمرگی ها دچار می شوی که دیگر از یاد می بری که آن بالادست و آن ریاست ها به چه مشغول اند، چه رسد به دوستی ها رسی. خوشبختانه به لطف همین دوستی ها و با تشویق های سازنده بهترین دوستان، امروز سعی می کنم که خود را برای شرکت در آزمون کارشناسی ارشد مترجمی زبان آماده کنم و امیدوارم با دعای خیر شما دوستان به این مهم دست یابم. هرچند که این درس خواندن ها و این مدرک گرفتن ها در این مجمع تو را و مرا هیچ سود نبخشد. . .

۳۰ سپتامبر روز جهانی ترجمه گرامی باد

icarius — Wed, 30 Sep 2009 09:47:18 GMT

۳۰ سپتامبر روز جهانی ترجمه گرامی باد

به مناسبت روز جهانی ترجمه، Unisfair در اقدامی جالب نخستین کنفرانس مجازی ترجمه را با هدف آموزش و دریافت شیوه ها و نظریات جدید ترجمه، آشنایی همکاران مترجم، یافتن مشتری های ترجمه، و بسیاری موارد دیگر برگزار می نماید. جهت شرکت و یا ارائه مقاله در کنفرانس مجازی ترجمه به سایت http://www.proz.com/virtual-conferences مراجعه نمایید. حضور در این کنفرانس ۱۲ ساعته که در روز 30 سپتامبر و درساعت ۱۰ به وقت گرینویچ برگزار می شود برای عموم رایگان است.

نوستالژی به دریا

icarius — Sun, 06 Sep 2009 10:49:18 GMT

نوستالژی به دریا

قرار نیست امروز درباره این عکسها توضیحی دهم. یعنی خوب یا بد فکر می کنم بهتر است که بیننده خود برداشتی از آنچه می بیند برای حداقل خودش داشته باشد. البته عکسها در رنگ و زاویه تفاوت بسیار دارند. اما بی ربط نبوده اند و دست کم من به تناسبی میان آنها رسیده ام.

درگذشت عبدالحسین شریفیان مترجم و داستان نویس شهیر بوشهری

icarius — Tue, 25 Aug 2009 11:13:18 GMT

درگذشت عبدالحسین شریفیان

مترجم و داستان نویس

همین تازگی ها بود که خبر ناگوار از دست دادن سیدرضا سید حسینی مترجم نامی، جامعه ادبی کشور را داغدار نمود. اما این روزها باز هم شاهد از دست دادن یکی دیگر از مترجمان ارزشمند و مشهور یعنی عبدالحسین شریفیان بودیم که در عمر ادبی خویش بیش از شصت ترجمه را به خوانندگان ایرانی تقدیم کرده است.

عبدالحسين شريفيان مترجم پيشكسوت سال ۱۳۰۵ در بوشهر متولد شد. پدر و پدر بزرگش ناخدا بودند و بر كشتي‌هاي معين التجار درياها را مي پيمودند. شريفيان هم چون بسياري ديگر از بزرگاني كه از بوشهر برخاسته‌اند محصل مدرسه سعادت بود. يكي از چند مدرسه ايران كه به شيوه‌اي مدرن در آن روزگار اداره مي‌شد.

شريفيان جوان براي ادامه تحصيل تا اخذ ديپلم راهي شيراز مي شود. سال‌هاي آخر دبيرستان است و ميل به ترجمه سبب مي‌شود تا به اين وادي كشيده شود، به نحوي كه براي روزنامه ديواري دبيرستان هم مطلب ترجمه‌اي مي‌نويسد. وي در اين زمينه مي‌گويد:

«در آن سال ها به دليل شرايط بد آب و هوا و زندگي در بوشهر كمتر دبير ليسانسه‌اي حاضر مي‌شد محل خدمت خود را در آن شهر انتخاب كند به همين دليل اكثر كساني كه در دبيرستان‌هاي شهر درس مي‌دادند فارغ التحصيلان دانشسراي مقدماتي بودند. در مورد آموزش زبان هم اوضاع بدتر بود چونان كه ما معلمي داشتيم كه حقيقتاً زبان بلد نبود ولي درس مي داد. من از بدو آموختن زبان تا زماني كه به شيراز رفتم هر چه آموخته بودم از اولين معلم ام ميرزا محمد رحيم بوشهري بود كه ايشان هم در هندوستان درس خوانده بود و بعد از فوت او ما مانديم بدون معلم زبان دان واقعي»

شريفيان دوران آموختن تكميلي زبان انگليسي را در دوران دبيرستان كه با برخي از انگليسي‌ها حشر و نشري داشت و در دوران سربازي طي كرد. او كه ميل بسيار به آموختن زبان داشت در دوران سربازي هم در بخش ترجمه ميسيونري آمريكا مشغول شد و پس از گذراندن دوره هاي آموزشي سربازي و گرفتن درجه افسري به عنوان مترجم يكي از افسران آمريكايي كه در دانشگاه جنگ تدريس مي‌كرد مشغول به كار شد.

شريفيان پس از پايان دوران سربازي به استخدام يك شركت ژاپني در مي‌آيد و فعاليت خود را به عنوان مترجم حرفه‌اي آغاز مي‌كند. فعاليتي كه تا سال ۶۲ و افول حضور گسترده شركت‌هاي خارجي در ايران ادامه مي‌يابد. در اين بين او در دانشكده زبان‌هاي خارجي دانشگاه تهران تلاش مي‌كند تا ادامه تحصيل دهد كه بر اثر فشار كاري و البته در اين ميان ازدواج ،دانشگاه او را جا مي گذارد و او دانشگاه را رها ميكند.

با اين حساب وي روزها به ترجمه متون اداري ونامه‌ها در اداره خود مشغول مي‌شود و شب‌ها به ترجمه رمان و داستان مي‌پردازد. شريفيان از جمله مترجمان شناخته شده برخي از نشريات معروف آن دوران چون فردوسي، كيهان هفته و يا اميد بوده است. شریفیان در سالهای عمر ادبی خود بیش از ۶۰ کتاب ترجمه و هشت داستان کوتاه به چاپ رساند که از ترجمه‌های او می‌توان به "اساطیر جهان: داستانها و حماسه‌ها"، "خوشه‌های خشم"، "ماشین زمان" و "دمیان" اشاره کرد.

وي عمده رمان‌هاي هرمان هسه، رمان نويس انگليسي را برگردان فارسي كرد كه برخي از آنها از سوي انتشارات اساطير به بازار كتاب عرضه شد. سال 1382 به خاظر عمري تلاش در ترجمه فارسی رمان‌هاي مهم دنيا مراسم نكوداشتي باحضور برخي از همراهان ودوستان شناخته شده شريفيان، از جمله نجف دريابندري، در بوشهر برگزار شد.

شريفيان صبح دوشنبه 26 مرداد در سن 83 سالگي در تهران درگذشت.

سرانجام گربه ها

icarius — Thu, 20 Aug 2009 20:05:18 GMT

کنجکاوی گربه را می کشد

گربه ها و سگ ها همواره در ادبیات مورد توجه بوده اند. و در واقع در دو اکستریم مقابل قرار گرفته اند، یکی گربه که نماد کنجکاوی و جوینده ی حقیقت و از نظر من آینه ی انسانی است که در مقابل ناعدالتیهای موجود سر تسلیم فرود نمی آورد. و همواره در تلاش و تکاپو است برای بهبود اوضاع. اما سگ نماد انسانی است که ظلم را پذیرفته و تلاشی هم برای بهبود اوضاع خویش ندارد. او به یک تکه استخوان راضی است و تن به پذیرش ناعدالتی های موجود می دهد و به زندگی در شرایط ناملایم نیز راضی است. و این چنین می شود که گاهی اوقات زندگی در شرایط نا ملایم را "زندگی سگی" تعبیر می کنند. این نوع زندگی می تواند همان زندگی فردی یا حتی زندگی در دامنه یک خانه بزرگ همچون یک کشور باشد.

این تضاد در شخصیت گربه و سگ به خصوص در ادبیات انگلیسی تا آنجاست که حتی در داستانی کارتونی به نام "گربه سگ"، به بررسی تضادهای رفتاری و نوع زندگی و تصمیم ها و رویکردهایی که هر کدام در شرایطی خاص اتخاذ می کنند، پرداخته شده است.

اما آنچه که در مورد این دو موجود یا این دو شخصیت، جالب توجه است سرانجام و آینده ای است که در انتظار آنهاست. در واقع گربه ها سرنوشتی جز مرگ و فقدان جسمی ندارند و این همان مفهومی است که در ادبیات انگلیسی حتی ضرب المثل شده است. و به قول آنها، Curiosity kills the cat. خواه به حادثه باشد خواه به جبر خانه ای که در آن زیست می کنند. و سگ ها نیز با رویکردی که پیش می گیرند همواره در رفاه و خوشبختی ظاهری هستند، حال آنکه در عمق وجودشان از همان زندگی سگی رنج می برند. اما گربه ها گرچه طعم مرگ را هم چشیده باشند، اما پایان ناپذیر و تکرار شونده اند.

see the sea

icarius — Wed, 12 Aug 2009 08:46:18 GMT

See the Sea

photo-text by: Icarius

The wave, when it comes

it sounds that the white hands of the ocean try to catch you, they seem strong, and very hard to fight with

but when it goes

it leaves you very easy, like a loser trying to show reluctance for the fight